Grandioze Airshow op Groningen Airport Eelde

Duizenden liefhebbers genoten 27 augustus 2005 van een perfecte luchtshow. Techniek, organisatie en adembenemende stunts speelden samen om het publiek een onvergetelijke dag te bezorgen.

Eindelijk werd na een periode van dertien jaar weer een luchtshow gehouden op de Eelderluchthaven. De show bevatte twee grote elementen. De luchtshow zelf en de Static show van circa 50 vliegtuigen en legervoertuigen die stonden te pronken op de vliegtuigtentoonstelling. Direct al op het platform bij de aankomsthal waren enkele schitterende vliegtuigen geparkeerd. Een daarvan kon worden bezichtigd. De hele dag stond daar een rij voor te wachten. De Karel Doorman maakte met zijn enorme vleugels veel indruk. Automatisch werd het publiek via prima aangelegde paden naar de rest van de tentoonstelling geleid. Schitterende toestellen met vaak trotse eigenaren. Bij enkele toestellen was verhelderende informatie opgehangen. De dag na de vliegshow meldde Fokko Dussel van
de luchthaven dat er ongeveer 27.500 bezoekers naar de luchtshow waren komen kijken.

Luchthavendirecteur Jeroen Meulendijks was in zijn nopjes met dit grote bezoekersaantal maar had wellicht stiekem gehoopt op meer. De show speelde kiet bij 30.000 betalende bezoekers. De vliegveldorganisatie, die zelf het financiële risico draagt, zal het best even benauwd hebben gehad toen zich in de loop van de week slecht weer aandiende. Dat zou de show zelf kunnen beïnvloeden, maar zeker ook de bezoekersaantallen. Maar of nu de geest van Jan Pelleboer, of de meteodienst van het vliegveld zelf er voor heeft gezorgd zal onbekend blijven, een feit is dat het weer niet beter kon. Graadje of 19, een zonnetje tegen de prachtige wolkenpartijen en alleen ‘s middags een spat regen maakten de omstandigheden bijna ideaal. De vliegtuigen vlogen tegen een decor van fraaie wolkenpartijen. Het meest
opvallende verschil met de luchtshow van 1992 was wel dat de ruimte van het hele vliegveld gebruikt werd. Het grote middenterrein tussen de landingsbanen was vrij toegankelijk voor het publiek. Het gras, droog en kortgeschoren, was een prima plek om te zitten, te picknicken en te kijken. De show was overal goed te zien. De geluidsinstallatie was niet overal te horen, daarvoor moest je echt wat dichter bij de start- en landingsbaan staan. De omroepers Jan Cocheret en Leo van der Goot ondersteunden de luchtshow met zeer deskundig commentaar. Het was soms alsof je zelf in het toestel zat. De heren zijn beiden vliegenier en dat was te merken. 27.500 mensen snappen nu wat het is om in een looping te voelen hoe het is om 800
kilogram te wegen. Het showprogramma duurde vier volle uren. De start om twaalf uur werd aangekondigd door de skidivers die in het bovenste deel van het luchtruim een vrije val maakten en zacht als een ballon hun valscherm op de grond legden. Een keur van bijzondere vliegtuigen haalde daarna de meest krankzinnige capriolen uit. Ze noemen het soms kunstvliegen en dan weer aerobatics. Hoogtepunten uit de 24 acts (kwestie van smaak!) waren voor velen toch wel Ali Özturk met zijn Skydancer en het Breitling Jet Team uit Frankrijk aan het slot. De Turk raasde door het luchtruim met adembenemende stunts. Als je bijna zeker wist dat hij neer zou storten, kwam het toestel weer in een vlucht maar schoot direct door in de volgende ijzingwekkende stunt. De Breitlingboys vertoonden een kür alsof het ijsdansers in de lucht waren. Zes straaljagers vlogen messcherpe oefeningen en sneden figuren in de lucht als bij een vuurwerk.  Shows als deze hebben we niet elke dag, sterker nog, ze zijn zeldzaam en spreken zeer tot de verbeelding. Hoe velen wilden in hun jeugd niet piloot worden. Legioenen halen hun hart op aan de techniek die hieraan ten grondslag ligt.
Vliegtuigspotter, dagjesmensen, horeca, de naamsbekendheid van Eelde en het plezier in zo¹n show wegen zeker op tegen de nadelen. Meulendijks kon na afloop niet vermelden of er extra geluidsklachten zijn gemeld tijdens de show. Voor kinderen is een hele dag op een vliegveld een opgave. Vier uur de aandacht bij vliegtuigen houden is moeilijk. De organisatie had aan hen gedacht. Ze konden naar hartelust en gratis op de luchtkussens en wie wilde kon zich laten schminken. Voor rolstoelers is het vaak maar afwachten of ze overal goed bij kunnen. Ze troffen op het vliegveld een terrein aan dat voor hen goed toegankelijk was gemaakt. Velen die minder goed ter been zijn hebben daardoor de Airshow prima kunnen volgen. De luchthaven, de gemeente, de brandweer, de provincie Drenthe, ministeries, de politie, nog is de opsomming niet compleet, zijn een jaar bezig geweest om deze show goed voor te bereiden. Het klaarmaken van de accommodatie is een geweldige klus geweest. Vier kilometer hekwerk is geplaatst. Parkeerplaatsen voor auto’s en fietsen moesten worden ingericht. Vergunningen, rampenplannen, veiligheidsmaatregelen catering, PR. Maar het
heeft succes gehad, op een paar uitzonderingen na. Voorbij de afrit Tynaarlo ontstond ‘s ochtends een file op de A28 en op de aanvoerwegen naar de parkeerplaatsen. De wachttijd was maximaal drie kwartier. Dat iedereen op het vliegveld intensief meeleefde bleek wel uit de uitspraak van brandweercommandant Jan Huizing die bijna blij was met de files. Net niet
te lang zei Huizing, een duidelijk teken van de grote belangstelling. Ofde bezoekers het daarmee eens waren is maar de vraag. Conclusie. Zeer geslaagd evenement. Dat er een herhaling komt is wel zeker, hoe lang dat nog gaat duren is onduidelijk. Misschien wel met de  ingebruikname van de verlengde baan?

Met dank aan Dorpsklanken Eelde voor het beschikbaar stellen van de tekst.

Dorpsklanken is het wekelijks orgaan van de Eelder Dorpsgemeenschap sinds 61 jaar